2026  Bütçesinde Gasp edilen Haklarımızı İstiyoruz..

SAMSUN-Sayın basın mensupları, Samsun’un güzel insanları, Değerli halkımız;

AKP iktidarı altında bir yılı daha geride bırakmak üzereyiz. AKP İktidarı 2024 yılını emekliler yılı ilan etmişlerdi. Bu yetmedi 2025 yılını da aile yılı ilan ettiler. Böylece hem emekliler hem de aileler olarak topyekün batağa saplanmış bulunmaktayız. 2026 yılını ne yılı ilan edecekler, elimiz yüreğimizde bekliyoruz.

Sayın Basın Mensupları: Asgari Ücret Komisyonu sürenin sonunu bile beklemeden 23 Aralık Salı günü akşamı yangından mal kaçırır gibi ağızlarındaki baklayı çıkardı ve 10 milyona yakın bir çalışan kitlesini ilgilendiren asgari ücreti açıkladı. 2025 yılında gerçekleşmiş ve TUİK tarafından açıklanan yıllık enflasyonun bile altında olan bir rakamı, açlık sınırının altındaki rakamı hiç yüzleri kızarmadan   28.075 TL olarak açıkladı. Bu rakam, milyonlarca çalışanı aileleri ile birlikte açlığın ve sefaletin içinde yaşamaya mahkum ettiği gibi, siyasi iktidarın 2026 yılı için kamu çalışanları ve emekliler için ne düşündüğünün de açık ip uçlarını vermiş bulunmaktadır. Bunun için sesimizi yükseltiyor açlık ve yoksulluk politikalarına teslim olmayacağımızı buradan ilan ediyoruz.

Sayın Samsun’lular  Hepiniz günlük yaşamınızda görüyorsunuz ki hayat gün geçtikçe pahalanıyor. Dün alabildiğimizi bugün alamıyor, yarın için endişeleniyoruz.  Ülkenin bütün kaynaklarını, Cumhuriyet döneminin tüm kazanımlarını hovarda bir mirasyedi gibi tüketen, har vurup harman savuran ve yandaşlarına peşkeş çeken siyasi iktidar elinde satacak bir şey kalmayınca gözünü emekçilerin, emeklilerin cebine dikmiş, yarattığı krizleri bizim üzerimizden çözmenin yollarını aramaktadır. Bunun için hiçbir ekonomik zorunluluk olmadığı halde sırf kendilerinin boşalttığı hazineyi doldurabilmek için temel tüketim mallarına, akaryakıta, elektrik ve doğalgaza zam üstüne zam yapmaktadırlar. 

AKP Hükümetleri döneminde kamu hizmetleri zayıflamış, eğitim ve sağlık hizmetlerinin kalitesi düşmüş durumdadır. Çocuğuna iyi bir eğitim vermek isteyen özel okullara, iyi bir sağlık hizmeti almak isteyenler ise soluğu özel hastanelerde almaktadır. Parası olmayanlar ise mecbur kaldıkları için devlet hastanelerini ve devlet okullarını tercih etmek zorunda kalmaktadır.

Şimdi sıra Sosyal Güvenlik Sistemine gelmiş bulunmaktadır. 2008 yılında çıkartılan 5510 sayılı yasa ile emekliliğe ulaşım zorlaştırılmış, emeklilerin yaşamı ise çileye dönüştürülmüştür. Bu yasa ile emeklilik yaşı 65’e yükseltilmiş prim gün sayıları ise 7000 güne çıkartılmıştır. Çalışanlar şunu bilmelidirler ki artık ne kadar çalışırsan çalış, ne kadar yüksek prim ödersen öde rahat bir emeklilik onları beklemiyor.  Hem yapılan yasal değişiklikler hem de her yıl ocak ve Temmuz aylarında TUIK tarafından açıklanan ve gerçeği yansıtmayan enflasyon rakamları ile emekli aylıkları daha bağlandığı günden itibaren erimeye başlamakta, kısa bir süre sonra anlamını yitirmektedir. Aylık bağlanma oranları düşürülmüş, taban sınırlaması kaldırılmış ve büyümeden dolayı verilen paylar kaldırılmıştır. Bu uygulamalarla çalışanların sosyal güvenlik sistemine olan güvenini sarsarak özel emeklilik sistemine geçmesinin yolları teşvik edilmektedir.

 Sayın basın mensupları:                                                                                                         

Bugün itibari ile ortalama emekli aylığı asgari ücretin altına düşmüş bulunmaktadır. On milyon emeklinin aylığı ise açlık sınırının altındadır. Yedi milyon emeklinin aylığı ise açlık sınırının altının da altına düşerek 16.881 TL ile yaşam mücadelesi vermektedirler. Yapılan araştırmalara göre emekli aylığı ile geçinemeyen 7 milyonun üzerinde emekli ya çalışıyor ya da çalışmak üzere iş aramak durumunda bırakılmıştır. İş bulabilenlerin bir çoğu merdiven altı işletmelerde  daha kötü koşullarda ve çok daha ucuza çalışmayı kabul ederek  aynı zamanda kayıt dışı istihdama neden olmaktadırlar. İş kazalarına karşı güvencesiz ve denetimsiz koşullarda iş cinayetlerinde hayatını kaybeden emeklilerin haberleri artık gazetelerin rutin haberleri arasına girmiş bulunmaktadır. 

Bizler biliyoruz ki emekliler bu muameleye layık değildir. Bizler siyasi iktidarlardan lütuf değil yıllardır ödediğimiz primlerin karşılığı olarak insan onuruna yaraşır bir aylık ve yaşam istiyoruz. Sağlık sorunlarımızın tavan yaptığı bu dönemde hastane köşelerinde irdelenmek, başvurduğumuz her tedavi sürecinde zaten yetersiz olan aylıklarımızdan katkı payı ödemek istemiyoruz. Yaşadığımız şehirlerde sosyal aktivitelerimizi artıracak yatırımlar ve projeler hayata geçirilsin istiyoruz. 

İşte böylesi bir ortamda verdiğimiz mücadele ile yaşama tutunmaya çalışıyoruz. Verdiğimiz mücadelenim başarıya ulaşması için; daha iyi beslenme için, daha iyi bir sağlık hizmeti için, laik, demokratik ve bilimsel bir eğitim için, demokratik bir ülke ve özgür ve barış içinde  bir yaşam için, kadın emeği ve yaşamı için, açlık ve yoksulluk sınırı arasında sıkışan ücretlerden kurtulmak için tüm muhalefet güçlerinin  birlikte hareket etmesi ve güçlerini birleştirmesi zorunludur.

 Emekli Sendikaları olarak bunun mücadelesini vermekteyiz. Siyasi iktidarlara yalvaran değil, hak verilmez alınır şiarıyla mücadele eden bir sendikayız. 16,5 milyon emeklinin sesi, gözü, kulağı olarak haklarımızın takipçisiyiz. 2026 yılı bütçesinden hakkımız olanı istiyoruz. Alana kadar da mücadeleye devam edeceğiz.