AGS Global Araştırması: İş Dünyasında “Pink-Washing” Alarmı

8 Mart Dünya Kadınlar Günü yaklaşırken, kadın istihdamı ve iş dünyasında cinsiyet eşitliği yeniden gündemin merkezine yerleşti. AGS Global’in C-Level pozisyonunda görev yapan 135 kadın ve erkek yöneticinin katılımıyla gerçekleştirdiği “Kadın İstihdamında Türkiye’nin Fotoğrafı” araştırması, şirketlerin kapsayıcı söylemleri ile kadın çalışanların deneyimleri arasında dikkat çekici bir fark olduğunu ortaya koydu.

Araştırmaya göre yöneticilerin %91,6’sı kadınların iş gücüne daha fazla katılması gerektiğini düşünüyor. Ancak küresel veriler, mevcut ilerleme hızının yeterli olmadığını gösteriyor. Dünya genelinde tam cinsiyet eşitliğine ulaşmak için 123 yıl daha gerektiği öngörülüyor. Kadınlar yükseköğrenimde erkekleri geride bırakmış olsa da, üst düzey yönetim pozisyonlarında temsil oranı yalnızca %29,5 seviyesinde.

Ücret Eşitsizliği ve Cam Tavan Sürüyor

Kadın yöneticilerin %63,7’si şirketlerinin cinsiyet eşitliği performansını olumsuz değerlendiriyor. Kadınların kariyer yolculuğunda karşılaştığı en büyük engellerin başında %54,6 ile ücret eşitsizliği, %40,9 ile terfi süreçlerindeki görünmez bariyerler geliyor.

Erkek yöneticilerin %81,8’i çalıştıkları şirketi “kadın dostu” olarak tanımlarken, bu oran kadınlarda %45,5’e düşüyor. Ayrıca araştırma, şirketlerin %42,2’sinde kadın çalışanlara yönelik ayrımcılığı önleyecek herhangi bir mekanizmanın bulunmadığını gösteriyor.

“Tutum ile Davranış Arasında Anlamlı Bir Boşluk Var”

AGS Global Araştırma Ekibi’nden Araştırmacı ve Proje Lideri Meltem Toktaş konuyla ilgili şu değerlendirmede bulundu:

“Kadın istihdamının önemine vurgu yapılması kıymetli ancak ücret eşitsizliği ve kariyer basamaklarında yükselme engelleri hala devam ediyor. Pembe yaka dostu yaklaşım yalnızca 8 Mart döneminde değil, yılın her günü şeffaf, ölçülebilir ve hesap verebilir politikalarla desteklenmeli. Aksi halde söylem ile gerçeklik arasındaki boşluk derinleşmeye devam edecektir.”

Araştırma sonuçları, kadın istihdamında gerçek bir dönüşümün ancak söylemden eyleme geçilmesi ve yapısal mekanizmaların güçlendirilmesiyle mümkün olacağını ortaya koyuyor.